نامه پیمان عارف به ملت ایران به نام حقیقت , انسان , آزادی ملت ایران , ملت متمدن ایران . اینجانب پیمان عارف , در نخستین سال های دهه تاریک 60 در خانواده ای فرهنگی درتبریز زاده شدم. از پدری که هرچند شیمی خوانده بود , لیکن لحظه ای از مبارزه علیه استبداد نظام سلطنتی فروگذاری نکرده! سال ها گذشت و من وارد دانشگاه شدم . هر چند در دبیرستان ریاضی – فیزیک خوانده بودم , لیکن در دانشگاه رشته عمران را رها کردم تا علوم سیاسی بخوانم . در دانشگاه تهران علوم سیاسی خواندم و فعالیت دانشجویی نیز هم . دوره لیسانس را هرچند, چندبار پیاپی بازداشت شدم . بازداشت شدم تا هاشم آغاجری اعدام نشود! بازداشت شدم تا دانشگاه زنده باشد و بیدار و ...! لیکن با معدل برتر دوره لیسانس را در3سال به پایان بردم.در کنکور ارشد نیز رتبه برتر کنکور ارشد علوم سیاسی شدم . چند ترم درس خواندم تا به ناگهان در هنگامی که در آستانه پاییان واحد ها و آغاز نگارش پایان نامه خویش تحت عنوان "پدیدار شناسی روشنفکری در ایران" بودم, در روندی غیر قانونی که نه , ضد قانونی طی نامه ای از سوی کمیسیون بررسی صلاحیت استاد و دانشجو تحت فشار نهاد های امنیتی و در واقع با نامه بخشی از یک وزارت خانه خاص , از دانشگاه اخراج شدم!آری به همان راحتی که استاد مشاورم رامین جهانبگلو بازداشت شد من نیز با یک نامه در عصر یک روز بارانی بهاری , از دانشگاه اخراج شدم تا با اخراج رتبه برتر لیسانس و فوق لیسانس از دانشگاه تهران , قدر نخبگان علمی و ترس از فرار به اصطلاح مغز ها در این دیار آشکار گردد.روز سه شنبه 12 اردیبهشت دوستانم در دانشگاه تهران تجمعی اعتراض امیز در دانشکده حقوق و علوم سیاسی سامان دادند تا اعتراضمان را به این روند ضد قانونی و به این انقلاب فرهنگی دهشتناک دوم اعلام داریم . از آن پس با شنیدن تشدید بیماری قلبی مادر بیمارم , چند روزی را در تبریز به سر بردم تا امروز (دوشنبه 18 اردیبهشت) که از تبریز بازگشتم با عکس های خویش در ورودی های دانشگاه و فرمان منع ورود حقیر به دانشگاه تهران گشتم با اصرار خویش بر ورود به دانشگاه مورد ضرب و شتم گارد انتظاماتی(!) دانشگاه و تهدید نیروهای انتظامی قرار گرفتم که در نهایت با کمک دوستانم و شکل گیری یک حلقه انسانی دورم, زیر ضربات و ضرب و شتم انتظامات دولت مهرورزی (!) وارد دانشگاه شدم.اکنون من پیمان عارف در حضور یاران و همسنگرانم در صحن دانشکده حقوق و علوم سیاسی در کمال صحت و سلامت اعلام می دارم که از امروز در خانه ام –دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران – وارد اعتصاب غذای نامحدود تر خواهم شد و تا لحظه ای که این حکم ننگین از سوی در ظاهر وزارت علوم و در باطن وزارت فخیمه پس گرفته نشود , به اعتصاب غذای خویش ادامه خواهم داد. یا در اعتصاب غذا خواهم مرد و یا اینکه حق خویش و حق دانشجو را باز خواهم ستاند.اگر به زور از دانشگاه رانده شوم , اگر بازداشت شدم در بازداشت اعتصاب غذای خود را نخواهم شکست تا خونم یادگار آزادیخواهی این دیار باشد وگرنه اعتصاب خویش را در دید همگان در حوزه ی عمومی , در دفتر ادوار تحکیم و یا منزل استاد و مرشدم , دکتر محمد ملکی ادامه خواهم داد تا حکم اخراجم پس گرفته شود . رامین جهانبگلو آزاد شود منصور اسانلو نیز هم و هر حق ضایع شده ای در این دیار هم!